In't nief :-)

Midden april heb ik een nieuwe auto! Zo ene als hier onder:

Momenteel rij ik met een C2 rond. Ik ben er nog steeds heel tevreden over, prima auto! Maar als we op vakantie gaan is die te klein en we gingen dan ook steeds met Bart zijn auto op vakantie. Toch is die in dat geval ook aan de krappe kant (en nee, wij nemen niet te veel extra's mee), de koffer zit helemaal vol en ook naast Tristan op de achterbank moeten we regelmatig nog gerief zetten.
Daarom de beslissing om een grotere grote auto te nemen. Ik kijk er al naar uit, maar zal toch ook een traantje wegpinken bij het achterlaten van mijn C2'tje, want ik heb daar wel fun met gehad :-)

Eerst liep het zo goed en dan ging het plots heel slecht

Tristan heeft nogal last van de 'nee'-fase en het gaat thuis echt om alles. Niet willen omkleden, niet willen eten, niet willen dutje doen, niet willen stappen, niet opgepakt willen worden, niet in bad willen, niet uit bad willen, ... en uiteindelijk zelfs ook niet op het potje of de wc willen zitten. Echt zonde want Tristan begon het zo goed te doen zonder pamper. Wij zien er ook van af :-(  alles wordt een machtsspelletje, de ochtenden verlopen moeizamer. En vooral eigenlijk dat nee-gedrag bij zijn potjestraining stoorde me enorm, want hij moet zonder pamper naar school kunnen en ik zie 16 april heel snel naderen en begin dan lichtjes in paniek te schieten.

En dan bedacht ik woensdag een pipi en kaka liedje, een liedje dat we enkel zouden zingen op de wc/potje. Donderdag gingen we het uitproberen en met succes: het naar de wc/potje gaan gebeurt terug aangenaam en rustig. Tristan vind het liedje fijn en kijkt me geconcentreerd aan (ik denk dat het niet lang meer zal duren of hij zingt het mee). Ik heb het op een papier geschreven en opgehangen aan de wc-deur zodat papa kan spieken als hij Tristan op de wc zet. We gaan ook nog een mooie kleurplaat inkleuren en die ook op de wc-deur plakken zo kunnen we wat vertellen en is het wc-kotje niet meer zo 'saai'.

Winterwandeling

Vorige zondag zag ik blauw aan de lucht en de zon kwam er ook af en toe door. Perfect voor een korte wandeling in het bos vlakbij. Tristan kreeg zijn botjes aan, want ik kon al voorspellen dat er veel plassen zouden zijn. En wat je in plassen kan doen moesten we niet echt uitleggen:

't Was heel leuk en ook 'gevaarlijk' want Tristan kon bijna met kletsnatte kleren naar huis. Hij heeft bovendien enorm flnk gewandeld, want ik denk dat we een uur weg waren en hij heeft heel de tijd gestapt (maar de buggy thuislaten doen we toch nog niet, dan zou hij plots wel willen gedragen worden). Thuisgekomen bleken toch ook zijn kousen erg nat, maar we hebben ons lekker warm en knus in de zetel geïnstalleerd met een dekentje en wat Bumba, Smurffen, ... gekeken.
Ohja, Tristan was tijdens het stappen ook hout aan het verzamelen, maar dat kampvuur zal toch voor een andere keer zijn jongen ;-)

Tristan den artiest

Je kan Tristan altijd plezieren met de pennenzak met potloodjes en krijtjes boven te halen. Op een kleurplaat of een gewoon leeg blad gaat hij zijn gang. De ene keer veel groen, de andere keer veel paars, ... Wij mogen ook mee kleuren of krijgen de opdracht om van alles te tekenen: walvissen, octopussen, auto's, bussen, camions, vliegtuigen, helikopters, ruimteraketten, dinosaurussen, ... Schilderen hebben we nog niet gedaan, hoeft voor mij momenteel ook nog niet :-)

Ben ik toch wel het 'belangrijkste' nieuws vergeten mee te delen

Tristan is denk ik (hoop ik) heel goed op weg om pamperloos door het leven te gaan :-) De eerste dagen van de Kerstvakantie heeft hij thuis geen ongelukjes gehad! Op vakantie had ik geen potje meegenomen omdat het mij totaal onpraktisch leek om daar verder te oefenen, maar bij het verschonen in de toiletten van de bar van het hotel, zei Tristan plots dat hij naar de wc moest. Ik heb hem dan maar op een gewone wc gezet en Tristan deed fier als een gieter pipi!!! Iedereen in de bar werd natuurlijk door Tristan op de hoogte gebracht en ik glunderde ook wel een beetje van trots. Op de hotelkamer is hij ook 's morgens en 's avonds naar de wc gegaan en steeds met een plasje, dus echt niet zomaar voor de show.
Sinds we terug thuis zijn wil hij ook enkel nog maar op de grote wc, het potje kunnen we dus eigenlijk terug in de kast zetten. Ook de grote boodschap heeft hij al een keertje op de wc gedaan (op het potje wou hij dat dus nooit doen en hield hij dat gewoon op). Binnenkort gaan we toch eens kort uit huis proberen gaan met Tristan zonder pamper. Heeft hij een ongelukje, dan is dat maar zo.
Sorry voor het onderwerp van de post, maar tja, het hoort bij opgroeiende kindjes ;-)

Vakantie weer voorbij

Iets waar we naar uitkeken is ondertussen al weer voorbij: een week vakantie. Het was wel een fijne vakantie met de feestdagen en 3 daagjes er tussenuit. Kerstavond hebben we dit jaar gezellig thuis gevierd (normaal vieren we dit bij mijn ouders met mijn broers en aanverwanten). We hadden een eenvoudig, maar wel heel lekker menu opgesteld: verse soep, zelfgemaakt stoofvlees (erg lekker: 't was de dag voordien al gereedgemaakt en na een dagje staan smaakt dat toch altijd net iets beter) en volledig zelfgemaakte frietjes, beetje rauwkost en een dessertje. Tristan vond vooral de frietjes een succes :-)
Met Kerstmis zijn we traditiegetrouw naar mijn schoonouders gegaan. Een heel fijne namiddag en avond.
Maandag en dinsdag zo weinig mogelijk gedaan, want daar dienen vakanties toch voor? Ach ja, dinsdag zijn we 's avonds naar de film geweest en dat was al heel lang geleden (eigenlijk veel te lang geleden). Dinsdagavond nog de valiezen ingepakt voor ons kortverblijf aan de Nederlandse kust. Dat was wel heel plezant. 3 dagen aan de zee: frisse lucht, veel wind, veel regen, mooie wandelingen, veel drankjes in de bar van het hotel, lekker gegeten, gezelschapsspelletjes gespeeld, gezwommen, ... 't was de kerst-/nieuwjaarscadeau van mijn ouders aan ons (hun kinderen), maar mijn ouders genoten er zeker en vast evenveel van als wij en als mijn broer met zijn vrouw. Van die 3 dagen hebben we thuis wel ongeveer 3 dagen moeten recupereren, met als schandalig gevolg dat wij met oudjaar al om half twaalf in ons bed lagen :-/ 't stoorde ons niet echt hoor.
Op 1 januari de gewoonlijke bezoekjes aan Bart zijn grootouders.
Op 2 januari een verrassingsbezoek aan mijn grootmoeder.
En nu terug aan het werk. Ach we tellen al af naar de volgende dagen vakantie :-)

Tristan heeft buikgriep gehad

Buikgriep, ik hoorde het langs links en rechts en ineens ook bij ons. Telefoon van de crèche vorige woensdag met de vraag om Tristan te komen halen, want hij was al even om de zoveel tijd aan het overgeven. Al 3 keer hadden ze hem andere kleren moeten aandoen. Bart was woensdag thuis en is Tristan gaan ophalen (want ik had een afspraak) met een grote handdoek om eventuele ongelukjes in de auto op te vangen.
Toen ik tegen een uur of 8 's avonds thuis kwam was Tristan nog wakker, hij had a een uur niets meer teruggegeven, oef. Tegen 21u hebben we hem in zijn bed gelegd, het ergste was voorbij.
Donderdag een dagje binnen (jammer, want ik wou wel op stap gaan, maar ja, 'n ziek kind blijft beter binnen). Tristan at boterhammetjes en leek echt genezen en was echt genezen: heel de dag spelen met de auto's, kijken naar Bumba op de laptop, boekjes lezen, ...
Vrijdag in de crèche was het erg rustig, blijkbaar was hij niet het enige slachtoffer van buikgriep. Gisteren (maandag) zelfs te horen gekregen dat er een kindje zo ziek is dat het in het ziekenhuis ligt. Alle, we hebben geluk gehad!!